RSS  

نمي دونم از كجا شروع كنم قصه ي تلخ سادگيمو
نمي دونم چرا قسمت مي كنم روزاي خوب زندگيمو
.

چرا تو اوله قصه همه دوستم مي دارن
وسط قصه مي شه سر به سرم من مي زارن
تا مي خواد قصه تموم شه همه تنهام مي زارن
.

مي تونم مثل همه دو رنگ باشم دل نبازم
مي تونم مثل همه به عشق بادي بسازم
.

تا با يه نيش زبون بتركه و خراب بشه
تا بيان جمش كنن حباب دل سراب بشه
.

مي تونم بازي كنم با عشق و احساس كسي
مي تونم درست كنم تا حرص دل و دلواپسي
.

مي تونم دروغ بگم تا خودم و شيرين كنم
مي تونم پشت دلا قايم بشم كمين كنم
.

ولي با اين همه حرفا بايست منم مثل اونا
يه دروغگو ميشم و هميشه ورده زبونا
.

يه نفر پيدا بشه به من بگه چه كار كنم
با چه تيري اوني كه دوستش دارم شكار كنم
.

من بايد از چي بفهم چه كسي دوستم داره ؟

 تو دنيا اصلا عشق واقعي وجود داره ؟

. 

خدا تو رو ببخشه اگه دوستم نداشتي
.

اگه به جاي مرحم غم رو دلم گذاشتي
.

خدا تو رو ببخشه عشقت يه ادعا بود
.

به پاي تو نشستن فقط يه اشتباه بود
.

خدا تو رو ببخشه كه عاشقم نبودي
.

تازه دارم مي فهمم هيچ كسم نبودي
.

آخه دلم مي سوزه ....
.

ديگه برام مهم نيست به كي منو فروختي
.

ولي دلم مي سوزه با يه غريبه سوختي
.

خدا تو رو ببخشه كه عاشقم نبودي
.

من از تو كم نداشتم تو لايقم نبودي
.

آخه دلم مي سوزه....

باورم كن...... بي تو تنهام

تو نباشی.......  سرده دنيام

بزار آدما بدونن

عاشقي ، عاشقي رسوا

اگه روزي بدونم كه
تو ديگه منو نمي خواي

اگه دنيا منو بخواد

بي تو من دنيا نمي خوام

بي تو من يه بي پناهم

تو قشنگ ترین پناهی

دستامو بگير تو دستات
لحظه ي دل بي قراري

سرد میشوم همانند مرده ای که به سوی تجزیه میرود تنش...
و تو بالای قبر من نشسته ای و به عروسک قشنگی نگاه میکنی که میخوای تصاحبش کنی....و خاک حریصانه او را میگیرد از تو
چنگال خاک را رها میکنم گرم نمیشوم...
میدانم که بازوان تو که مرا به ارامیدن در خویش دعوت میکنند جای گرمی نخواهند بود برای من....
بی تفاوت از کنار گورهای خالی میگذرم که تا چند دقیقه پیش خودم مهمان یکیشان بودم...
تو به دنبالم می ایی و با هر قدم که بر میداری محو میشوی انگار....
نیستی....
به دنبال کسی میگردم که همیشه مرا در اغوش دارد...داشت....
همینجاست....
موجی گرم...سکوت...و تو

                                                                                                                   از : خاک

قلبم جز تو نگاري نگيرد و چشمانم جز تو زيبايي نبيند و گوشهايم غير تو آوايي نشنود ، لايقم گردان تا

بالي راكه دادي سنگيني بي كسي اين جسم را تا كنار ملكوتت بكشد

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
                                                 صد شکر که این آمد و صدحیف که آن رفت

وقتي از تنهايي حرف مي زنم

                                 فقط مي خندي

                                                    آخر تو مرا داري

                                                                          و من هيچ کس

تو دلم جز سكوت ديگه حرفي نمونده

ظلمت تو شبا توي روزام نشونده
.

مي دونم عاشقي چاره ي غصه نيست

سهم من بي كسي ست حرف من قصه نيست
.

خشم و نفرت چرا تو دلت لونه كرد

يازي سرنوشت تو رو ديونه كرد
.

توي اين زندگي همگي يازيچه ايم

مثل يك رهگذر تو يك كوچه ايم

 .

دود اين شعله ها مي ره تو چشم تو

مي شه خاكسترت نفرت و خشم تو
.

نمي شه زخم با بدي مرحم گذاشت

توي ويرونه ها نمي شه خونه داشت
.

منو تنها بزار تو اين شوره زار

كه دلم را زده بوي گند بهار
.

بسترت باز يه روز مي شه آغوش خاك

نه مي مونه بدي نه ديگه عشق پاك

#

##

کسي نيست به انتظار

##

براي چه براي رسيدن بي تابم ؟

##

نمي دانم

##

علی ای احمدثانی به رجعت بالها وا کن

...

تا كي دنياست سراي من

...

پر شده دل از هواي غم

...

تنهام نزار.... تنهام نزار

...

توي بي كسي م

...

ديگه تلخي بسه بيش از اين

...

يا تنهايي بيش از اين

...

پس كو بهار....

....

و لبريز تمناي رسيدن به زميني که در آن

....

هيچ کس بوي ترحم ندهد

..

کنار پنجره و باران ببارد

..

 دعا کردم..

 ..

در خلوت تنهاييم با ماه تو باشي

 ..

دعا کردم.. دعا کردم...

..

 من بهترين دقايق عمر را برايت دعا کردم

..

کی می آیی....

هيج شبي از امشب زيباتر نيست

بعد از سالهاي طولاني پيش معشوقم هستم

اين معشوقم و با ارزش تر از معشقوم نيست

از امروز با اين ماه خواسته اي ندارم

يک کلمه که شنيدم به تنهايي نور سالهايم شد

چه کنم در حرفهايش جادويي است که صدايم مي کند

اين زيبايي زيباتر از زيباترين شکل است

به خدا در عمرم هيچ وقت مانند او را با چشمانم نديدم

همين چشمان است که در افکارم بود

لبها زيباتر از آنند که در فکرم بود

لبخند زدنش و خنديدنش و صدايش و سکوتش

همه چيز در معشوقم در هست و قسمتم است

شروع آنها همراه با عشق بود و

روزهايي که من شاد بودم

وليکن آخرشان

مانند تمام داستان هاي ديگر تمام ميشد

تمام داستان ها با يک سوال  و چشماني پر از سرگرداني شروع مي شوند
 

با حقيقت با عشق با اشتياق و خواستني هاي بسيار ديگري

به داستان هايي که من و قلبم  آنها را داشتيم بگو

که تمام آنها سراب بودند وکاش هيچ وقت آنها را در خوابهايمان نمي ديديم

باور کن تمام شد... از بين همه مردم

عاشقت شدم و براي خودم برگزيدمت

هر زمان من با تو باشم ... پيشم فرشته ها هستند

گذاشتي او را در چشمانم بگذارم و چشمانم را ببندم

خدايا ... درود

در چشمانت زيبا ترين حرف هاست

کم کم به من نزديک شو

قلبم و قلبت هر دو همديگر را ببينند

تو دنيا را بر من خسته کننده کردي

کسي نيست که اين عشق را چشيده باشد

کم کم به من نزديک شو

هر قدر مي تواني بيشتر نزديک شو

تو دنيا را بر من خسته کننده کردي

و مثل اينکه تو به خاطر من آفريده شدي

اي زيباترين مردم ... در چشمانت احساسي است

که مرا با خود مي برد که دنيا را فراموش کنم

با دستانت بقلم کن ... اگر برايت ارزشمندم

کاش حتي لحظه اي گمش نمي کردم

یه رفیق بودی و صدتا دردسر بودی

اما از تو هیچ وقت نبریدم

 تو رو از خودم می دیدم

پشت سر همه غریبه روبروم دیدم فریبه

اما فکر کردم کنارم شونه های یک رفیقه

داشتم اشتباه می کردم تو رفیق من نبودی

من تا آخر با تو بودم تو از اول هم نبودی

داشتم اشتباه می کردم که تموم زندگیمومن به دستای تو دادم

 حالا اینجا تک و تنهام

برگ خشک بی درختی غرق بادم

نوش جونت اگه بردی

نوش جونت هر چی خوردی

ترو هیچ وقت نشناختم

نوش جونم اگه باختم

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که ترا عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

بخدا مثل تو تنهاست بخند

به كعبه گفتم تو از خاكي منم خاك

چرا بايد به دور تو بگردم ؟؟؟

ندا آمد

 تو با پا آمدي بايد بگردي

 برو با دل بيا تا من دورت بگردم

همش از خودم مي پرسم كه مي يات يه روز دوباره

به خودم مي گم كه بس كن ، ديگه فايده اي نداره

عاشقي يه دونه برفه 

 يادگار سرد ابراز 
 

كه از آسمون مي باره ، يه روز هم تنهات مي زاره

همش از خودم مي پرسم كه چرا تو تنهام گذاشتي

واسه آسمون قلبم يه ستاره هم نه كاشتي

مگه تو همون نبودي كه با من عشق و شناختي

مگه عاشقت نبودم  مگه دوستم نداشتي

بايد از خودم رها شم ، نداره دلم اميدي

پره از شهوت راهم ، راهي تا صبح و سپيدي

چه روزايي كه نشستي

تا بيايي بپات

ولي تو منو 
 

و صدام

نشنيدي

تك و تنها روي برفا توي حرفاي زمستون

يادتون
 

هميشه اينجاست

دل هنوزتنگه براتون 

فكر مي كردم مي تونم به زبونت به چشمات به افكارت وبه قلبت اعتماد كنم اما اشتباه مي كردم

چون زبونت چيزي رو نمي گفت كه چشمات قبول دارن

چشمات چيزي رو نمي گفتن كه افكارت

قبول داره افكارت چيزي رو نمي گفت كه قلبت قبول داره

 قلبت چيزي رو نمي گفت كه وجودت قبول داره

 تو چيزي رو مي گفتي كه ياد گرفته بودي بگي .

 شنيده بودي كه براي ابراز يه  عشق بايد چه چيزايي رو گفت .

اما هيچ وقت سعي نكردي خود عشق رو بفهمي و هميشه يه عشق دروغين داشتي

كه خيلي زود به فراموشي سپرده شد

                  اما اي كاش تقاص اشتباه تورو من پس نمي دادم

كدامين چشمه سمي شد كه آب از آب ميترسد!

كه حتي ذهن ماهيگير از قلاب ميترسد !

كدامين وحشت وحشي گرفته روح دريا را

كه باد از گرباد و آب از گرداب ميترسد!

                                                  شعر از دوست خوبم اهورا

صداقت قلب منو ديد و باورش نشد

اشك هاي غم رو گونه هام چكيد و باورش نشد

گفتم اگه خدا خداست يه روز به حرفم مي رسي

يه روز مي ياد دل خودت بشه گرفتار كسي

از من با احساسي كه دل ساده بودم

من با همه سختي ، تو با رنگ و ريا

يكي مثل مجسمه ساختي تو با رنگ و ريا

كاري كردي كه ديگه حرفاتو باور ندارم

من به عشق مي خندم و رويه وفا پا مي زارم

هرگز ديگه غرورم و براي عشق نمي شكنم

اين و بدونم كه بعد از اين يه پارچه سنگ و آهنم

آره .

بدون كه عشق تو افتاده ديگه از چشم

خدا مي دونه بعد از اين منم مثل خودت مي شم 

وقت چشمهاي روشنت را زياد گرفتم.....
بگو به روشني خودشان كدري لهجه اين ليلي آواره را ببخشند.
ممنون كه هميشه ناخواسته كمكم مي كني
چه خودت،
چه اسم قشنگت،
چه سفرت،
چه نيامدنت
و اين بار هم بي جوابيت
كه كانون از هم پاشيده نامه هاي پاره پاره ام را به هم پيوند زد،
تاريخ نمي زنم
هر وقت كه تو ممكن است حوصله مهربانيت بيشتر باشد.
……زيبا،
بي تقصير پروانه ات مي مانم
و براي تو مي نويسم
تو عزيزي،
چه بهاري باشي،
چه پاييزي
دلت نسوزد،
نگو چه لحن غم انگيزي
راست مي گويم
كه عزيزي،
حتي اگر اينها را هم مثل بقيه فراموش كني
و دور بريزي
من باز هم راست مي گويم…

عزیزم ای زندگیم من تمام وجودم زخمی است

اگر دوستم داری بگذار راحت باشم

من هر کجا بروم دوباره بر می گردم

من فراموشت نمی کنم و نگفتم فراموشم کن

اگر روزی به دیگری احساس ورزیدی

اگر روزی به دیگری مهربانی کردی

اگر توانستی معشوق دیگری پیدا کنی باور کن سرزنشت نمی کنم

من هر کجا بروم دوباره بر می گردم

من فراموشت نمی کنم و نگفتم فراموشم کن

عزیزم ای زندگیم من تمام وجودم زخمی است

اگر دوستم داری بگذار راحت باشم